Skip to content

2 November Een ‘kekke’ dag

Het was vanmorgen weer vroeg dag, nou ja, niet voor iedereen, want de VP had zich ernstig verslapen, terwijl The Young One en ikzelf netjes op tijd voor de lift stonden te wachten, ontbrak van de VP elk spoor. We besloten even op de deur te kloppen, er werd open gedaan door iemand die met harige beentjes onder zijn slaap-T-shirt de slaap uit zijn ogen wreef. “Verslapen”, zei hij. “Joh, is het echt?”, zeiden wij. Terwijl wij beneden alvast de verontschuldigingen aanboden kleedde hij zich snel aan, gelukkig hoefde hij zijn haren niet te kammen, dat scheelt.
De bestemming van vandaag was Yangzhou, daar zouden we een tempel, een tuin en een bijna originele oude straat bezoeken. Bij zo’n uitstapje hoort een gids, dezelfde gids die deze week na een warm welkom in het Engels nog zei dat Engels “important” was om daarna alleen nog in het Chinees verder te gaan. Dit keer legde ze in ongeveer 5 Engelse zinnen uit waar we heen zouden gaan om af te sluiten met: ”I prepared this all night, yesterday”. De schat.

Bij Yangzhou aangekomen stonden er twee nieuwe gidsen klaar, een voor de Chinese kinderen en een voor onze kinderen. Zijn naam was Terry en hij had de gewoonte om heel snel te spreken, zo snel dat we ons erg moesten concentreren om hem zelfs maar voor de helft te verstaan. Iedere keer als hij iets uit wilde leggen klonk het: “teacher, here!”.
Voor de leerlingen is het erg moeilijk om hun aandacht er bij te houden, ergens ook wel begrijpelijk als de gids alles “typical for China, very important” vindt, zelfs de bamboe was erg important. “Zal best”, zag je ze denken. Maar goed, je reist niet voor niets meer dan 9000km. Dus open die mondjes en cultuur slikken.
Ook bij de tuin was het weer “teacher, here!”. Lin, onze Chinese collega, verontschuldigde zich enigszins ongemakkelijk met een: “They know the words but don’t know how to use them”.
De souvenirshop werd bezocht, ik zag Demi met een parasol rondlopen. Arman zei glimlachend, een paar waaiers in zijn hand houdend: “ ’t Is rotzooi maar wel goedkope rotzooi die je cadeau kunt geven!”. Gelijk heeft ‘ie.
Maarten en Jaïr hadden eens flink in de buidel getast en allebei een bellenblaaszwaard aangeschaft waarmee ze door de tuin renden, of we nog niet genoeg bekijks hadden….
In de bijna originele oude straat met veel etenswaren en souvenirs werden we losgelaten. De leerlingen kochten kekke Chinese hoedjes met zwarte vlechten en nog veel meer zaken waarmee ze denken het thuisfront te verblijden.
Van Lin kregen we koffie, I’m eternally in her debt.
Rico bleef maar vragen of het woord ‘kek’ in het blog komt, ze zijn in de veronderstelling dat ze het woord vandaag hebben uitgevonden. Na een busrit van twee en een half uur, waarin er een kek filmpje werd gemaakt, waren we al weer thuis, de leerlingen vonden het een kekke dag, wie zijn wij dan om het daar niet mee eens te zijn.

Morgen bezoeken we een ‘sister school’, we gaan er een partijtje hockeyen. Als ik het zo inschat, zal ik er wel weer alleen voor staan.

Trackbacks

Geen Trackbacks

Reacties

Geeft reacties weer als Lineair | Samengevoegd

Karin (KdR) op :

Man, man, man, wat een kek stukkie :-) Ik heb ervan genoten!

Reactie toevoegen

Woorden vet markeren d.m.v. *woord*, onderstrepen d.m.v _woord_.
Standaad emoticons zoals :-) en ;-) worden geconverteerd naar afbeeldingen.

Om het posten door robots tegen te gaan, gelieve de letters die je in het plaatje ziet over te typen. Je commentaar wordt enkel gepost wanneer de letters overeen komen. Je browser dient cookies te ondersteunen (standaard staat dit aan), of je commentaar kan niet geverifieerd worden.


Form options