Skip to content

De dag dat we weer ergens naar toe gingen.

3 november

Er is geen mooier begin van de dag dan dat je weer een traan ziet in het oog van de tourguide van de dag. Om 8 uur zitten we al in de bus naar een stad, ik kan maar niet onthouden welke stad het is, maar ja, er is ook altijd een kans dat we ergens anders naar toe gaan, dus het is waarschijnlijk ook verspilde moeite.
Maar goed, de tourguide dus, de betreffende jongedame had ons ook al vergezeld op onze trip naar Nanjing maar haar rol bleef beperkt tot erg lief lachen en op de foto gaan met onze leerlingen. Toen kon ze terugvallen op haar mannelijke collega die, hoewel hij zeer vasthoudend was, wel goed Engels sprak. Nu stond ze er echter alleen voor, ze begon op een manier die we inmiddels goed kennen, je begint met:”Hello”, dan giechel je wat, richt je in het Chinees op de dichtstbijzijnde Chinees van dienst en dan vervolg je met: “everyone”. Onze kinderen moedigen haar dan aan met gejuich en applaus. Na een lachstuip of drie verontschuldigt ze zich voor haar ‘Ingelish’ en vertelt ze dat we naar die ene stad gaan en iets met ‘exciting’. Ik denk zelfs dat ze een soort grap vertelde over haar leraar Engels maar zeker weten doe ik het niet. Ze eindigde met een definitieve lachstuip en een traan. Ze is er waarschijnlijk de hele week al ziek van geweest.

Vanmorgen hadden we inderdaad nog steeds 14 leerlingen dus dat viel zeker niet tegen. Ik ben wel jaloers op Fleur, Kaleigh, Sebas en Riano, zij gaan in het weekend naar Beijing, dat wordt vast een mooie ervaring. De schoenen van Laura schijnen terecht te zijn. Voor haar reden om eens voorzichtig te vragen of ‘het’ dan niet van de blog kon. Nee dus.

Het doel van onze reis naarXuzhou, zoals de naam van de stad bleek, was een pas in 1981 ontdekte graftombe van een keizer uit de Han dynastie, als ik het goed onthouden heb uit het jaar 200 voor Christus . Het was een onverwacht interessant uitstapje aan het worden. Ook de leerlingen waren geïnteresseerd, jammer dat er weer een andere gids er met een moordend tempo doorheen ging. Maar inmiddels zouden ze moeten weten dat de Nederlanders in hun eigen tempo door de uitgehouwen kamers heen gaan. Fleur en Kaleigh hadden luisterdienst en de gids praatte dan ook voornamelijk tegen de beide dames. In de tuin in het park werden leuke foto’s gemaakt en na een kort bezoek aan het Emperial Museum, was er nog even een toiletmoment voor we de bus weer ingingen. Inmiddels zijn onze kinderen wel gewend aan de lucht en de staat van openbare toiletten maar ook dit keer was er weer een hurkmoment met open deur. De vraag waarom ze dan überhaupt deuren plaatsen, kon ik niet konden beantwoorden. Wel vond ik de schotjes van de urinoirs niet hoog genoeg toen de Chinees naast me op zijn gemak eens over het schot keek.

Het pretpark
Oorspronkelijk zouden er nog twee bezoeken aan musea gepland zijn maar die werden, naar verluid, geschrapt zodat we langer in het pretpark zouden kunnen verblijven. Aangezien we nu slechts anderhalf uur de tijd kregen, vraag je je toch af hoeveel tijd er in het oorspronkelijke plan was ingeruimd.
Bij de kassa werd ons gevraagd ons paspoort te tonen, Quincy had het helaas niet bij zich maar door druk in het Nederlands met Quincy te praten en met mijn paspoort en haar telefoon te zwaaien, kwamen we toch beginnen. Een van de Chinese begeleiders had haar paspoort niet bij zich en werd niet binnengelaten.
Onze oorspronkelijke vreugde over het feit dat er niemand anders in het park was, zo zouden we geen wachttijden hebben, veranderde snel toen we merkten dat er geen enkele attractie open was. Vervreemd liepen we rond in het immense desolate park, op zoek naar een attractie die wel open was. Mijn poging om de leerlingen op te vrolijken door onder allemaal molentjes om mijn as te draaien en hard te roepen: ”Kijk jongens, een draaimolen!” Leverde me slechts boze blikken op. Sally, een van de Chinese docenten ging bellen om te vragen waarom ze open maar toch gesloten waren.
In de tussentijd liepen wij verder, al speurend naar tekenen van Chinees attractievertier. De enige attractie die open was, was het toilet en die attractie was toch een beetje van zijn aantrekkingskracht aan het verliezen.
Misschien was het maar beter ook dat de achtbaan niet open was, op een bordje naast dit hoogtemonster stond dat je op moest passen voor vallende voorwerpen. En hoewel het pretpark nog niet oud was, zagen we toch ook wel weer de slechte kwaliteit van de Chinese bouw, beton brokkelde af, bouten waren aan het roesten, dat soort dingen. Het zou ons niet echt verbazen als er onderdelen van de karretjes af zouden vliegen. Na een minuut of 25 ontdekten we dat er enkele attracties open gingen, Sally had blijkbaar contact gehad. En hoewel er nog slechts een uur over was, hebben onze leerlingen er toch het beste van gemaakt, knap van ze! Het blijft natuurlijk raar, een immens park met krap 40 mensen.

Een bron van, ik geef het toe, wat makkelijk vermaak, is toch altijd de poging van de Chinezen om Engelstalige bordjes neer te zetten, het zou een en ander moeten verduidelijken maar het roept eigenlijk meer vragen op.
Hoe vertaal je regel 3 bij een attractie die luidt: ‘People withdisability, effectivedisabilitybythemselves’. Wij dachten dat je niet in deze attractie mocht als je je zelf gehandicapt had gemaakt. Voor straf!
Of ‘disabilities who cannot take care of themselves’ mogen ook zo maar het park niet in. Dan ben je al een handicap, mag je ook het park nog eens niet in!
The serviceman, valid documents into the garden byhimself!’. ????
Do not a chair lying’. Wel fijn dat ze niet liggen of liggen.
Nou ja, we zitten lekker in de bus, een enkeling nog wat nat van de splash, straks gaan we dumplings maken een morgen weer een dag op school.

Trackbacks

Geen Trackbacks

Reacties

Geeft reacties weer als Lineair | Samengevoegd

Marcella op :

Zo grappig allemaal Bart. :-)

Reactie toevoegen

Woorden vet markeren d.m.v. *woord*, onderstrepen d.m.v _woord_.
Standaad emoticons zoals :-) en ;-) worden geconverteerd naar afbeeldingen.

Om het posten door robots tegen te gaan, gelieve de letters die je in het plaatje ziet over te typen. Je commentaar wordt enkel gepost wanneer de letters overeen komen. Je browser dient cookies te ondersteunen (standaard staat dit aan), of je commentaar kan niet geverifieerd worden.


Form options