Skip to content

De wederopstanding

2 november

De vraag van vandaag was natuurlijk, is hij erbij, onze grote Bosman, maar hij was waarlijk opgestaan. Fit as a fiddle verscheen hij aan het ontbijt.
Vandaag zouden we, de docenten, ’s morgens een school bezoeken. Tot onze verbazing reden we toch eerst nog naar onze ‘eigen’ school. Net als de kinderen bezochten we eerst een les, kan natuurlijk altijd gebeuren hè, zo’n wijziging van de plannen. Het was een Engelse les, net als vorig jaar met ongeveer 50 Chinese leerlingen in het lokaal, plus de Nederlandse kinders er nog eens bij. Net toen we een beetje medelijden begonnen te krijgen met de Chinese docenten, hoorden we dat ze slechts 2 uur (twee!) per dag lesgeven. Die klas kon ons niet vol genoeg meer zijn.
Na de bel, stormden de leerlingen weer naar buiten om allerhande spelletjes te spelen, onze kinderen vonden het prachtig en deden volop mee. We deelden onze spulletjes van De Ring uit, pennen, t-shirts, maakt niet uit, als ons logo er maar op stond. Onze leerlingen deelden handtekeningen uit, moesten hun insta-account geven, echte beroemdheden waren ze!
Nadat de bel ging, maakten we ons op voor de kungfu-les maar helaas, de docenten gingen toch naar een andere school. Wij stapten in de auto bij de principal. Onderweg deed de voormalige rector iets wat mrs. V en ik een ‘Bosmannetje’ zijn gaan noemen. De principal had wat moeite met het vinden van de juiste school en had, om het leed van de verdwaling te verzachten, een cd van The Beach Boys opgezet. Ook al is hij inmiddels een ex-rector, hij zit nog altijd naast de bestuurder, op de ereplaats. Hij keek verheugd op, vroeg via de vertaler achterin of ze ook zo’n fan was want het was heel toevallig ook zijn favoriete muziek. Er kwam een bevestigend antwoord en The Pensionado ging helemaal los, met zijn wijsvinger zwaaiend in de lucht gaf hij het ritme aan om af en toe, meetikkend op het dashboard, zijn verwondering nog maar eens uit te spreken over het feit dat ze, principal Zheng, dezelfde muzieksmaak had. Principal Zhu was al bijna vergeten, hij had een nieuwe soulmate gevonden.

Inmiddels waren we gearriveerd en bij het uitstappen gebeurde er iets geks, we waren al een paar meter van de auto verwijderd en we hoorden de autoradio nog steeds even helder. Nog een paar stappen en het geluid leek uit de binnenzak van de ex-rector te komen. Verbaasd keken we naar zijn richting, hij haalde met het schaamrood op zijn kaken zijn iPhone tevoorschijn en zette het geluid uit: “hi hi”, lachte hij schaapachtig, “het was mijn muziek”. Wat principal Zheng dacht, zullen we wel nooit te weten komen…..

De school die we bezochten bleek een mb-school te zijn, we kregen een interessante rondleiding, waren getuige van een les ‘hoe pak ik een glas in’ en ik heb zelf nog even op een vorkheftruck gereden. Het was al spoedig tijd om te eten.
Bij het eten wisten we het even niet meer, normaal gesproken hebben we wat cadeautjes bij ons om aan een principal van een school te geven. De man die ons gedurende de ochtend had begeleid, was aan ons voorgesteld als principal. Kort voor de lunch sloot een tweede man zich aan en werd voorgesteld als….. de principal. We zaten nog maar net aan tafel of er kwam een derde principal bij. We hadden maar 1 cadeau, we besloten om het overhandigen maar uit te stellen. Goede keuze achteraf, hadden we bijna het hoofd van de catering met de hoofdprijs naar huis gestuurd.
Er zat blijkbaar een gat in het programma want we gingen eerst even rusten, “you take rest now”, een inmiddels bekend fenomeen als er even niets te doen is voor ons.

’s Middags was er nog een schoolbezoek, een hbo-instelling dit keer. Een enorme school met 9000 leerlingen. We werden de school rondgeleid door een flinke delegatie, zo was er dit keer een zeer officieel lid van de partij, een stuk of wat principals, een kudde fotografen en er was ook een tolk aangesteld. Gaandeweg pikten we allerlei mensen op, we hadden geen flauw benul wie dat dan weer waren maar op een gegeven moment liepen we met 25 mensen in ons gevolg. Aan het feit dat er foto’s van ons gemaakt worden, zijn we inmiddels wel gewend maar aan vier(!) fotografen die constant lopen te knippen, zijn we nog niet eerder blootgesteld. Tel daarbij ook nog eens de jongen die ons filmde en de vele studenten die ons ook op de foto zetten en je begrijpt dat allemaal een beetje veel werd. Ron begon uit pure balorigheid de fotografen ook op de foto te zetten.

De tolk was een beetje een verhaal apart, de rondleiding was soms redelijk technisch van aard en we merkten dat hij het ook allemaal niet zo begreep. Als een docent ons trots vertelde over wat er op de afdeling allemaal wel niet gebeurde, gaf hij samenvattingen als: ”Is with computers, regulated and so on…” . Of toen we op de auto-afdeling langs allemaal motoren uit auto’s liepen. “They are engines”. Als hij het helemaal even niet meer wist, was het vaak ’digital’ of ‘information’. Maar als hij dacht dat je niet bij de les was, pakte hij je even bij de arm en met een klein rukje bracht hij je dan weer terug. Het werd nog best een lange middag.

Inmiddels hebben we de Starbuck’s van de dag weer binnen en wacht ons morgen weer een uitstapje.
O ja, de leerlingen nog, daar is het waarschijnlijk goed mee, we hebben ze een groot deel van de dag niet gezien. Morgen zullen we even tellen.

Trackbacks

Geen Trackbacks

Reacties

Geeft reacties weer als Lineair | Samengevoegd

Sigrid op :

Weer briljant geschreven

KdR op :

Het was hier geen fijne dag, heb je wel eens, maar het lezen van je blog maakte een en ander nog dragelijk ;-)

Gwendy op :

Ben je blogjes gewoon weer aan het lezen hoor! Fijn dat de toiletten sjiek zijn, altijd prettig na het verorberen van die schapenkop :-). Zo te lezen gaat het allemaal weer heerlijk op zijn chinees en zijnde tourguides blijkbaar allemaal naar dezelfde opleiding geweest "how to be the most annoying" je had toch beter moeten oefenen op het duck en cover beleid!
Geniet nog daar!!
Groetjes Gwendy en Sanne

Bart op :

Tsja, altijd fijn die tourguides, heb je wat om over te schrijven. Op een van de muren op school waren er foto's van vorig jaar geplakt, in de vorm van een hart!

Reactie toevoegen

Woorden vet markeren d.m.v. *woord*, onderstrepen d.m.v _woord_.
Standaad emoticons zoals :-) en ;-) worden geconverteerd naar afbeeldingen.

Om het posten door robots tegen te gaan, gelieve de letters die je in het plaatje ziet over te typen. Je commentaar wordt enkel gepost wanneer de letters overeen komen. Je browser dient cookies te ondersteunen (standaard staat dit aan), of je commentaar kan niet geverifieerd worden.


Form options