Skip to content

De laatste dag

Het is nu 8.30 uur, we zijn onderweg naar Shanghai. Het afscheid was zoals verwacht, veel tranen, omhelzingen en trieste blikken. Een goed teken natuurlijk, dat betekent dat het goed is gegaan, goed is dan een flink understatement. De tranen zijn langzaam maar zeker aan het opdrogen en we bereiden ons voor op Shanghai. De kinderen willen nog heel graag shoppen, dat moeten dan wel mini-souvenirs worden want de koffers gaan nu al bijna niet meer dicht. Sommige koffers wegen al meer dan 27 kg. Terwijl 23 het maximum is.


In het blog van gisteren heb ik voor het eerst The BM niet kritisch beschreven, ik dacht dat hij dat wel eens een keer verdiende, er zijn natuurlijk grenzen aan zijn incasseringsvermogen. Nu weet ik het niet zo zeker meer. Ik was getuige van de onderhandelingen over de koop van The Hit, de prijs ging snel omhoog, ik trots natuurlijk. Het bleek echter te gaan om hoeveel geld de Chinzen moesten hebben om mij te houden. The BM was zelfs bereid er een puppy als bonus aan toe te voegen. Het was niet genoeg, jullie zullen me snel weer zien.


Het zou nu wel heel makkelijk zijn om hem terug te pakken, dat doe ik dan ook. Mrs. M en ik sturen hem regelmatig bij, qua Engels dan, op enig ander vlak is het een ‘lost cause’. Zo hebben wij plezier als hij b.v. het woord content zo uitspreekt dat hij het over de inhoud heeft in plaats van tevredenheid. Op de vraag of hij tevreden was, gaf ik het antwoord: "inhoudelijk wel". Hij begreep niet waarom mrs. M en ik in een deuk lagen. Ook heeft hij het soms over zijn performance, er zijn dingen die je even niet wil weten. Ook is hij soms wat morsig, doe hem een schoon overhemd en er zit wel een vlek op. Nina wees hem op een vlek op zijn overhemd. "well spotted Nina", zei mrs. M. Ach, misschien had je er bij moeten zijn.


Farewell Party


Ik ben nog even het verslag over de farewell party van gisteren schuldig. Om vier uur werden met zijn allen een grote zaal ingeleid, zo’n 400 honderd man klapten bij binnenkomst, je snapt bijna niet dat ze voor jou klappen, toch is het zo. Eenmaal gezeten, begon er een stevig orkest aan strijkers en fluiten voor ons ‘Ode an die Freude’ te spelen, bij de Radetzky-mars (schrijf je dat zo) mochten we lekker meeklappen. Ik vind vooral de versie van Jan Wolkers leuk, die uit Turks Fruit.
Hierna kwamen er diverse optredens, van heel moderne zang en dans tot Chinese opera aan toe. Er was een schattig klein Chinees jongetje dat een liedje zong van James Blunt. De Nederlandse meiden waren hem in gedachte al aan het opmeten om te zien of hij in de koffer paste.


Op enig moment vroeg Principal Zhu of er onder de Nederlandse kinderen iemand was die kon zingen. Alle vingers wezen in de richting van Esther. Nou hadden ze er wel een klein beetje rekening mee gehouden maar het kwam toch nog als een verrassing. Esther betrad het podium en Nina en Renée waren haar ondersteunig, niet als zangeressen maar zij deden iets ingewikkelds met een beker om, zittend op de grond, het ritme aan te geven. Het liedje heet dan ook de 'cup-song'. Midden op het podium, ruim 400 man in de zaal, zong Esther op een manier waardoor iedereen toch een beetje kippevel kreeg. Na afloop kregen ze een denderend applaus. Wat waren we trots op onze meiden.
We werden we op het podium geroepen en hier kregen de docenten een mooi fotoboek en werden er dankwoorden uitgesproken. Daarna nog 1000 foto's en weg waren we, op naar het afscheidsdiner met de number one van de scholen en zijn nog hogere number one. Die laatste is het hoofd van het district en stuurt, als we het goed begrepen hebben, zo'n 60000 docenten aan. Het is iemand die graag aan het woord is en zich vooral richt op The BM. Gevolg was dat wij een beetje indommelden en niet zo goed meer wisten waar ze het over hadden. Wat we wel begrepen, was dat hij aanstuurde op een uitnodiging.
Maar gelukkig kwam ook aan dit etentje een eind en werden we afgeleverd bij ons hotel. Snel nog een Starbucks, daarna de koffer pakken en slapen. Het was weer een mooie dag.


Shanghai


Het was een lange rit maar het was het waard, wat een stad is dit. Direct na aankomst zijn we de tv-toren in geweest, de liften brachten ons tot 263 meter, daar hadden we een schitterend uitzicht over de stad. Na het eten, inmiddels was het donker, hadden we een schitterend uitzicht op de verlichte skyline, ik hoop dat ik de foto's zo verzonden krijg.
De leerlingen mochten nog even shoppen en wij zochten naar een shot koffie. Op zoek naar dat heerlijke bruine vocht, liepen we langs de Applestore, geloof het of niet maar ik ben nog nooit in een echte Applestore geweest. Na even aan wat iWatches te gebben gedraaid, verlieten we de winkel, vastbesloten om na de salarisonderhandelingen weer eens terug te komen.
Net voor het verlaten van de winkel sprak een minder dan gemiddeld knappe Chinese me aan:"Do you want a massage, Sir?". Nou was ik best moe maar om dat midden in zo'n Applestore te doen, ging me wat ver. Ik dacht trouwens dat een happy ending betekende dat ik dan een iPhone 6 kreeg...


Dit is mijn laatste blog, morgen zal ik niet veel tijd hebben. Ik zie jullie hopelijk binnenkort weer.


Groet, Bart

Trackbacks

Geen Trackbacks

Reacties

Geeft reacties weer als Lineair | Samengevoegd

Soja van 't Verlaat op :

Ik wil je heel erg bedanken voor de blogspot die ik elke dag met veel plezier gelezen heb. Samen met de foto's leek het of ik een heel klein beetje met jullie meereisde. Ik wens jullie allen een hele goeie reis!!!!!!

Rob Snijder op :

Bart, een happy ending betekent een 'gelukkige landing'. Dat moet jij as a former teacher E. toch weten ... Een prettig vooruitzicht om nu weer met beide beentjes op oerhollandse bodem te staan (let op: dubbele betekenis !). En vanaf vandaag weer gewoon aan het werk (echt werk, geen vakantie ...)
Serieus: ik heb je reisverslag weer met veel plezier gelezen!

Reactie toevoegen

Woorden vet markeren d.m.v. *woord*, onderstrepen d.m.v _woord_.
Standaad emoticons zoals :-) en ;-) worden geconverteerd naar afbeeldingen.

Om het posten door robots tegen te gaan, gelieve de letters die je in het plaatje ziet over te typen. Je commentaar wordt enkel gepost wanneer de letters overeen komen. Je browser dient cookies te ondersteunen (standaard staat dit aan), of je commentaar kan niet geverifieerd worden.


Form options