Skip to content

Schooldag

Vanmorgen hebben we twee lessen bijgewoond, de eerste was een Engelse les, wat direct opviel was dat als de leerlingen wat gevraagd werd, dat er in complete zinnen geantwoord werd. Geen aarzelingen, gewoon antwoord geven. Soms deed het wat ‘ingestudeerd’ aan, zo was het antwoord op de vraag:”What can art mean to you?” “It can give us peace and happiness”.
De docente stelde de klas ook vragen die dan beantwoord konden worden met 1 woord. Bij de afbeelding van een grote Chinese parade met raketten en ander wapentuig, werd gevraagd:” what does it make us feel, very…..? “Proud!”, werd er in koor geroepen. We hebben trouwens wel bewondering voor de Chinese collega die Engels geeft, de klas is ongeveer 45 leerlingen groot, tel daar onze leerlingen bij op, nog wat teachers in opleiding en je komt als snel aan bijna 70 man. Ze weet de klas aan het werk te zetten en er is snel resultaat.
“Ik denk wel dat we onze leerlingen straks terug op aarde moeten brengen”, zei mrs. M tussen twee lessen door. Onze kinderen en wij zelf trouwens ook werden belaagd door kinderen die met ons op de foto wilden of handtekeningen en email-adressen wilden scoren. Ik vind het prima voor de kinderen, laat mij nog maar even langer zweven.
De tweede les was wiskunde, dat viel even niet mee, er werd geen Engels gesproken. Als leerlingen naar bord liepen om iets op het bord te tekenen, werd er geklapt, heel veilig allemaal. Chayenne was even assistent van de docente, ze mocht een papieren cirkel beet houden. De docente gebruikt een portable versterking, ik denk dat ze bijklust als tourguide. Met zo’n 45 leerlingen in de klas is het misschien geen overbodige luxe. Er heerst niet de rust in de klas die je misschien zou verwachten, de docente gaat gewoon door, er wordt veel gepraat, Just like home….
Na de les liepen we op met onze leerlingen. The BM vroeg Nina hoe zij wist dat het antwoord twee was. “meneer, het antwoord was zeven!’, zei ze met haar ogen rollend. We hadden alleen haar twee opgestoken vingers gezien, niet haar andere hand, maar knap was het.
Gisteren hebben we heel plezierig met principal Zhu gegeten, niet alleen vanwege de Peking eend, die zelfs een nummer en een certificaat had om aan te geven dat hij echt uit Peking was komen vliegen, maar vooral ook omdat we merkten dat onze scholen echt op dezelfde leest geschoeid zijn. In China is het een uitzondering dat docenten het vertrouwen krijgen om te doen wat zij goed achten, meestal wordt er van bovenaf opgelegd wat ze moeten doen. Op de school van principal Zhu is dat niet het geval, zijn school staat desondanks hoog aangeschreven.
The BM heeft net een ontmoeting gehad met de jongen die vorig jaar een kunstwerk voor hem had gemaakt. Gewapend met twee Delftsblauwe klompen, schudde hij de jongen de hand. De jongen kromp ineen, kon geen woord uitbrengen maar reken maar dat vandaag thuis wat te vertellen heeft. “I’ve met The Great Bossman!”. Maar dan in het Chinees natuurlijk. Eigenlijk hetzelfde wat ik iedere avond tegen mijn vrouw zeg.
Onze leerlingen gingen naar hun ‘pleeggezinnen’ om te lunchen, wij vertrokken naar weer een andere sister-school met weer een verse vice-pricipal. Toen we de campus opreden, stond bij de poort een beveiliger stram in de houding, hij salueerde naar ons, dat deed hij alleen bij very honoured guests die ook nog eens distinguished zijn, dus….. Misschien iets voor Arie of Frits, onze conciërges, denk dat ik daar wel aan zou kunnen wennen.
Hier werden we weer uitgebreid en uiterst vriendelijk rondgeleid, zo kennen wij onze Chinezen weer. Ik mocht de serverruimte zien en de computerlokalen, ook was er een lokaal uitgerust met tablets van Lenovo. Ze gebruiken deze vooral voor mooc(Massive open online courses), ze gebruiken deze cursussen voor een soort ‘Flipping the classroom’. De Chinezen denken steeds dat ze achterlopen maar dat valt eigenlijk reuze mee.
Hierna zijn we nog even naar een park geweest en hebben een kleine rondvaart gedaan. Dat deden we in gezelschap van de ouders van Kathy en ‘oom en tante’ die we natuurlijk vorig jaar al hadden ontmoet. We besloten de dag met een diner. Van de ouders en oom en tante kreeg ik een zijden shawl voor mijn vrouw. Scheelt weer souvenirs kopen, hoewel, ik ben waarschijnlijk toch al vervangen door een puppy.

Oh ja, de leerlingen...., daar is het goed mee, ze maken zich op voor allerlei weekenduitstapjes met de families. En wij zijn morgen te vinden in Starbucks, aan een koffie-infuus.

Trackbacks

Geen Trackbacks

Reacties

Geeft reacties weer als Lineair | Samengevoegd

Geen reacties

Reactie toevoegen

Woorden vet markeren d.m.v. *woord*, onderstrepen d.m.v _woord_.
Standaad emoticons zoals :-) en ;-) worden geconverteerd naar afbeeldingen.

Om het posten door robots tegen te gaan, gelieve de letters die je in het plaatje ziet over te typen. Je commentaar wordt enkel gepost wanneer de letters overeen komen. Je browser dient cookies te ondersteunen (standaard staat dit aan), of je commentaar kan niet geverifieerd worden.


Form options